Οι Ισπανικοί Αγροδιατροφικοί Συνεταιρισμοί επιβεβαίωσαν την «σταθερή υποστήριξή» τους στο ψήφισμα που εξέδωσε το Υπουργείο Γεωργίας, Αλιείας και Τροφίμων (MAPA) που ενεργοποιεί την προσωρινή απόσυρση και την υποχρεωτική αποθήκευση του 12% της παραγωγής ελαιολάδου. Μόλις μία εβδομάδα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυβέρνησης (BOE), το μέτρο, κατά την άποψή τους, «αρχίζει ήδη να αποδίδει καρπούς και να αντιστρέφει άμεσα τη συνεχή πτωτική τάση των τιμών παραγωγού».
Ο οργανισμός δήλωσε ότι «η ανάσχεση της αδιάκοπης πτώσης των τιμών ήταν ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους ο τομέας ζητούσε την ενεργοποίηση αυτού του ρυθμιστικού μηχανισμού. Πριν από τη δημοσίευση του κανονισμού, η αγορά βρισκόταν σε ελεύθερη πτώση που έθετε σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα των αγροτών, με το λαμπάντε λάδι να διαπραγματεύεται περίπου στα 2.800 ευρώ ανά τόνο και το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο περίπου στα 3.200 ευρώ ανά τόνο».
Σύμφωνα με αναφορές, τα στατιστικά στοιχεία έδειξαν μειώσεις άνω των 50 ευρώ ανά τόνο την εβδομάδα από τον Σεπτέμβριο. Ωστόσο, την πρώτη εβδομάδα μετά την έναρξη ισχύος του μέτρου (9-15 Νοεμβρίου), τα στοιχεία του PoolRed δείχνουν ήδη μια αλλαγή στην τάση με αυξήσεις 1,34% για το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, 2,65% για το παρθένο ελαιόλαδο και 1,49% για το ελαιόλαδο λαμπάντε.
Ως εκ τούτου, οι Ισπανικοί Αγροδιατροφικοί Συνεταιρισμοί είναι βέβαιοι ότι το πάγωμα της τιμής του ελαιολάδου, το οποίο επηρεάζει περίπου 188.000 τόνους έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2027, «θα τεθεί σε πλήρη ισχύ τους επόμενους μήνες και θα φέρει τάξη στην αγορά, παρά την αντιπαράθεση που έχει προκύψει τις πρώτες ημέρες σχετικά με την εφαρμογή του». Σύμφωνα με τον οργανισμό, «πολλές από αυτές τις ανησυχίες προέρχονται αυστηρά από τα ιδιωτικά συμφέροντα ορισμένων φορέων εκμετάλλευσης που, σε καμία περίπτωση, δεν επιδιώκουν το όφελος του τομέα του ελαιολάδου στο σύνολό του».
Στο πλαίσιο αυτό, οι Cooperativas Agro-alimentarias de España επεσήμαναν ότι «βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα σενάριο ιστορικής υπερπροσφοράς, με τις προβλέψεις να προβλέπουν συγκομιδή άνω των 1,6 εκατομμυρίων τόνων, η οποία, προστιθέμενη στα αρχικά αποθέματα, αντιπροσωπεύει διαθεσιμότητα 120% σε σύγκριση με τον μέσο όρο των τελευταίων έξι περιόδων και η ποσότητα λαδιού που διατίθεται προς πώληση είναι το 120% των δύο περιόδων με τις υψηλότερες πωλήσεις τα τελευταία έξι χρόνια».
Πρόκειται για ένα «πολύ ανησυχητικό» σενάριο, το οποίο οδήγησε τους Αγροδιατροφικούς Συνεταιρισμούς της Ισπανίας να συνεργαστούν με το Υπουργείο σε έναν «πολύ προστατευτικό» μηχανισμό που, μετά από διαβούλευση με τις Αυτόνομες Κοινότητες και όλους τους οργανισμούς του τομέα, «μετριάζει την πίεση πωλήσεων κατά τους μήνες της υψηλότερης άλεσης, προστατεύει το εισόδημα των ελαιοκαλλιεργητών από ξαφνικές διακυμάνσεις και παρέχει ασφάλεια τόσο στους αγοραστές όσο και στους καταναλωτές».
Οι Αγροδιατροφικοί Συνεταιρισμοί της Ισπανίας εξέφρασαν τη λύπη τους για «τη δημαγωγία και την παραπληροφόρηση γύρω από τον υποτιθέμενο αρνητικό αντίκτυπο του μηχανισμού του Άρθρου 167α στη διεθνή ανταγωνιστικότητα ή την ποιότητα του ισπανικού ελαιολάδου». Στο πλαίσιο αυτό, διευκρίνισαν ότι «αυτή η ακινητοποίηση παρέχει σε κάθε ελαιοτριβείο πλήρη ευελιξία και ελευθερία να επιλέξει ποια κατηγορία λαδιού θα αποσύρει και ότι, στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα πλεόνασμα που θα παρέμενε αποθηκευμένο στο τέλος της σεζόν ούτως ή άλλως, καθώς πρόκειται για έναν όγκο λαδιού που θα ήταν δύσκολο να πουληθεί».
Σύμφωνα με τον οργανισμό, «εκτιμάται ότι σε αυτήν την περίοδο, στο καλύτερο δυνατό σενάριο, η Ισπανία θα διαθέσει 1.685.000 τόνους στην αγορά, μεταξύ εγχώριας κατανάλωσης και εξαγωγών. Ακόμη και αν επιτευχθούν αυτές οι υψηλές προβλέψεις πωλήσεων, περίπου 465.000 τόνοι ελαιολάδου θα παραμείνουν ως μεταφερόμενο απόθεμα στο τέλος της περιόδου. Πρέπει να υπενθυμιστεί ότι η προγραμματισμένη απόσυρση ανέρχεται σε λιγότερο από 200.000 τόνους. Επομένως, αυτός ο όγκος είναι ακόμη χαμηλότερος από τα αποθέματα που αναμένεται να παραμείνουν στα τέλη Σεπτεμβρίου, στο τέλος της περιόδου».
«Όσον αφορά όσους υποστηρίζουν τον περιορισμό των εισαγωγών λαδιού από χώρες όπως η Τυνησία ή το Μαρόκο, αντί να επιτρέπεται στους Ισπανούς ελαιοκαλλιεργητές να αποθηκεύουν το λάδι τους», η οργάνωση επεσήμανε ότι «η Ισπανία είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ως εκ τούτου δεν μπορεί να αποφασίσει μονομερώς να απαγορεύσει τις εισαγωγές ελαιολάδου, επειδή η εμπορική πολιτική και οι δασμοί εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης».
Για αυτόν τον λόγο, «οι εισαγωγές, είτε μας αρέσει είτε όχι, θα συνεχίσουν να εισέρχονται», αν και η ομοσπονδία έχει τονίσει ότι εδώ και χρόνια απαιτεί, τόσο στο Υπουργείο όσο και στις Βρυξέλλες, το λάδι από τρίτες χώρες να πληροί όλες τις απαιτήσεις που ισχύουν για τους Ευρωπαίους αγρότες, να υπάρχει ιχνηλασιμότητα και διαφάνεια σχετικά με την προέλευσή του και να λαμβάνει υπόψη η Ευρωπαϊκή Ένωση την κατάσταση των παραγωγών της κατά τη διαπραγμάτευση εμπορικών συμφωνιών ή τη χορήγηση δασμολογικών πλεονεκτημάτων σε άλλες χώρες παραγωγής, ζητώντας επίσης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καταργήσει το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή για το ελαιόλαδο.
Εν ολίγοις, οι Cooperativas Agro-alimentarias de España έχουν ζητήσει «κοινή λογική» από τον τομέα και «εμπιστοσύνη σε ένα εργαλείο που προσφέρει ευρείες εγγυήσεις, όπως αποδεικνύεται από την ένταξη της ρήτρας αναθεώρησης από τις 31 Δεκεμβρίου 2026, η οποία θα επιτρέψει τη μείωση του ποσοστού απόσυρσης εάν η εξέλιξη της συγκομιδής, της ζήτησης ή των τιμών το συνιστά».


