Βιολογική Αντιμετώπιση των ασθενειών των φυτών.

Από την Συντακτική Ομάδα της AgroPublic

Ορισμός Βιολογικής Αντιμετώπισης των Ασθενειών:
Η χρήση μικροοργανισμών με σκοπό τη μείωση των ασθενειών.H χρήση φυσικών ή τροποποιημένων μικροοργανισμών, γονιδίων ή προϊόντων γονιδίων για τον αποκλεισμό ή την παρεμπόδιση της επίδρασης των φυτοπαθογόνων με σκοπό την αντιμετώπιση των ασθενειών που προκαλούν.
(Cook J., 2002. Biological Control of plant pathogens: Theory to Application)

Ο όρος Βιολογική Αντιμετώπισης των Ασθενειών
χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Carl Freiherr
Von Tubeuf το 1914

Βιολογική καταπολέμηση είναι η χρήση παρασίτων, θηρευτών ή παθογόνων οργανισμών (συνολικά αποκαλούνται “φυσικοί εχθροί”) για τον έλεγχο των πληθυσμών των επιβλαβών οργανισμών. Η βιολογική καταπολέμηση απαντάται ανέκαθεν στη φύση, με φυσικό τρόπο, χωρίς παρέμβαση του ανθρώπου, και είναι αυτή που εξασφαλίζει ότι ο πλανήτης παραμένει «πράσινος» και ότι τα φυτά μπορούν να συνεχίζουν να παράγουν αρκετή βιομάζα για τη συντήρηση άλλων μορφών ζωής.

Πέραν αυτής, όμως, βιολογική καταπολέμηση σήμερα επιτυγχάνεται και με την παρέμβαση του ανθρώπου, ιδιαίτερα με τη μαζική εκτροφή και εξαπόλυση φυσικών εχθρών για την προστα-σία διαφόρων καλλιεργειών σε πολλές περιπτώσεις. Αυτού του τύπου βιολογική καταπολέμηση έχει εξελιχθεί πολύ τα τελευταία χρόνια και αποτελεί μια βάσιμη μέθοδο φυτοπροστασίας στη σύγχρονη γεωργία.

Οι οργανισμοί που μπορούν και ελέγχουν τους επιζήμιους για τα συμφέροντά μας οργανισμούς ονομάζονται φυσικοί εχθροί. Υπάρχουν τέσσερις κατηγορίες φυσικών εχθρών: αρπακτικά έντομα, έντομα που παρασιτούν άλλα έντομα (παρασιτοειδή), παθογόνα (όπως βακτήρια, ιοί και μύκητες) και τέλος φυτοφάγα έντομα για την καταπολέμηση ζιζανίων

Μελετώντας τη λευκή σκωρίαση Cronartium ribicola του πεύκου παρατήρησε ότι ένας μωβ μύκητας (Tuberculina maxima)
παρασιτούσε το παθογόνο.

Η αντιβίωση περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1877 από τους Louis Pasteur και Robert Koch όταν στελέχη του γένους Bacillus παρεμπόδισαν την ανάπτυξη του βακτηρίου Bacillus anthracis.

Το 1928 ο Fleming ανακάλυψε το Μηχανισμό δράσης των αντιβιοτικών την πενικιλίνη

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα

Τα κύρια πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της βιολογικής καταπολέμησης συνήθως μετρώνται σε σύγκριση με τη χημική καταπολέμηση.

Το σημαντικότερο μειονέκτημα σχετικά με τη βιολογική καταπολέμηση αφορά στις πιθανές παράπλευρες περιβαλλοντικές επιπτώσεις των εισαχθέντων οργανισμών σε οργανισμούς μη στόχους. Το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίζεται με ειδικά πρωτόκολλα για την εισαγωγή και εξαπόλυση φυσικών εχθρών (κυρίως εντόμων) που έχουν συνταχθεί από διεθνείς οργανισμούς όπως τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO 1996, 2005), την Ευρωπαϊκή και Μεσογειακή Οργάνωση για την Προστασία των Φυτών (ΕΟΠΦ, 1999, 2001, 2002) και τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ 2004).

Στις μέρες μας υπολογίζεται οτι η φυσική βιολογική καταπολέμηση λαμβάνει χώρα χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση σε 55,5 δισεκατομμύρια εκτάρια στα χερσαία οικοσυστήματα του πλανήτη. Στα δασικά και αγροτικά οικοσυστήματα, υπάρχουν περίπου 100.000 είδη δυνητικά επιζήμιων εντόμων εκ των οποίων το 95% ελέγχεται με φυσικό τρόπο από τους εχθρούς του.

Ο ρόλος της βιολογικής καταπολέμησης στα θαλάσσια και γλυκέων υδάτων οικοσυστήματα δεν έχει πλήρως αποτιμηθεί, αλλά υπολογίζεται ότι είναι εξίσου σημαντικός. Η φυσική βιολογική καταπολέμηση εξασφαλίζει ότι ο πλανήτης παραμένει «πράσινος» και ότι τα φυτά μπορούν να συνεχίζουν να παράγουν αρκετή βιο-μάζα για τη συντήρηση άλλων μορφών ζωής. Έχει εκτιμη-θεί (2) ότι η υπηρεσία που προσφέρει η φυσική βιολογική καταπολέμηση για τη διατήρηση των λειτουργιών των οι-κοσυστημάτων παγκοσμίως ανέρχεται σε 400 δισεκατομ-μύρια δολάρια το χρόνο (αξίες του 1997).

Η κλασική βιολογική καταπολέμηση υπολογίζεται ότι εφαρμόζεται σε 350 εκατομμύρια εκτάρια παγκοσμίως και παρουσιάζει μια εξαιρετική σχέση κόστους/οφέλους, της τάξης του 1:20-500 (3). Μόλις ο εισαχθείς φυσικός εχθρός εγκατασταθεί με επιτυχία συνεισφέρει κάθε χρόνο στον έλεγχο του επιζήμιου οργανισμού χωρίς να απαιτούνται επιπλέον έξοδα.

Οι παραγωγοί μπορούν να προμηθευτούν τα ωφέλιμα έντομα με παραγγελίες μέσω εταιρειών γεωργικών φαρμά-κων που βρίσκονται στην Ελλάδα ή απευθείας από τις εται-ρείες που τα παράγουν στο εξωτερικό μέσω διαδικτύου.

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΔΡΑΣΗΣ

Αντιβίωση
• Οι βιολογικοί παράγοντες πρέπει να εφαρμοστούν στο σωστό σημείο τη σωστή στιγμή


Ανταγωνισμός
• Θα πρέπει να υπάρχει επαρκής
πληθυσμός του βιολογικού παράγοντα


Υπερπαρασιτισμός
• Εξαρτάται από τη μολυσματικότητα και ποσότητα του παθογόνου


Επαγώμενη άμυνα:
• Αποτελεσματική εναντίον πολλών παθογόνων
• Διαρκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα
• Αποφυγή ανάπτυξης ανθεκτικότητας
• Δεν υπάρχει ανάγκη επαφής του βιολογικού παράγοντα με το
παθογόνο

Το μεγαλύτερο πρόβλημα στη χρήση Βιολογικών
Σκευασμάτων είναι η ασταθής αποτελεσματικότητα

Πηγές:

1. DeBach, P., 1964. Biological control of insect pests and weeds. London, UK: Chapman & Hall.2. Costanza, R., d’ Arge, R., de Groot, R., Farber, S., Grasso, M., Hannon, B., Limburg, K., Naeem, S., O’Neill, R.V., Paruelo, J., Raskin, R.G., Sutton, P., van den Belt, M., 1997. The value of the world’s ecosystem services and natural capital. Nature 387, 253-260. 3. Bale, J.S., van Lenteren, J.C., Bigler, F., 2008. Biological control and sus-tainable food production. Philosophical transactions of the Royal So-ciety, B Biological Sciences, 761-776.4. van Lenteren, J.C., 2000. A greenhouse without pesticides: fact or fan-tasy? Crop protection 19, 375-384.5. van Lenteren, J.C, (ed.) 2006. IOBC Internet Book of Biological Control. www.IOBC-Global.org, Wageningen, The Netherlands 6.Βιολογική καταπολέμηση στη Γεωργία:πραγματικότητα ή ουτοπία;Απόστολος ΠέκαςΓεωπόνος, Instituto Agroforestal Mediterráneo, Universidad Politécnica de Valencia

AgroPublic

Αγροτικά Νέα της Πελοποννήσου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Translate :