AgroPublic

Αγροτικά Νέα – Πελοπόννησος – Λακωνία/Αρκαδία/Μεσσηνία – Αγροτικά Νέα Λακωνίας – Αγροτικά Νέα Μεσσηνίας – Αγροτικά νέα Αρκαδίας – τιμές – λάδι -πορτοκάλι – ελαιόλαδο – Πελοποννήσου – Agro Public φρούτα μελισσοκομία κτηνοτροφία Σπάρτη Καλαμάτα Τρίπολη αγροπθβλικ sparth agrotika nea peloponnhsos agrotika nea lakwnias messhnia arkadia timh portokali elia ladi elaiolado extra par8eno elaiolado Lakwnias gewponoi γεωπόνοι Σύλλογοι Υγεία Διατροφή Γύθειο Νεμέα Φιλιατρά Γαργαλιάνοι Κυπαρισσία Σκάλα αγροπθβλιψ agrotika nea lakwnias

Ο πρωτογενής τομέας στην Ελλάδα.

Η πρωτογενής παράγωγη αποτελεί βασικό παράγοντα της ελληνικής οικονομίας συμβάλλοντας στην ανάπτυξη αφενός σε εθνικό, αφετέρου σε περιφερικό επίπεδο.Συμμετέχει στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν με ποσοστό 15%

Γράφει ο Δ.Κατσίβελος,

Η οικονομική κρίση, τις συνέπειες της οποίας βιώνει σήμερα ολόκληρη η κοινωνία, δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία, αλλά λογικό επακόλουθο της πλήρης απελευθέρωσης κεφαλαίων, μιας πολιτικής που οδηγεί στον παραγκωνισμό ολόκληρης της εγχώριας παραγωγής.

Αυτό, σε συνδυασμό με τη διεθνή πολιτική των αποκρατικοποιησεων,και τη γενικότερη εικόνα αποσταθεροποίησης  συμβάλλουν στην αποδόμηση του κοινωνικού ιστού, βασικό στοιχειό του οποίου είναι ο αγροτικός τομέας.

Η πρωτογενής παράγωγη αποτελεί (ή τουλάχιστον θα έπρεπε..) βασικό παράγοντα της ελληνικής οικονομίας συμβάλλοντας στην ανάπτυξη αφενός σε εθνικό, αφετέρου σε περιφερικό επίπεδο. Το εξής αποδεικνύεται από ποικίλα μακρο-μεγέθη. Ενδεικτικά, το 1/3 των επενδύσεων στην Ελλάδα κατευθύνεται αποκλειστικά στον αγροτοδιατροφικο τομέα.

Επίσης, συμμετέχει στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν με ποσοστό 15%, καθώς απασχολεί το 7,5% του εργατικού δυναμικού, στοιχειά που υποδηλώνουν όχι μόνο οικονομικά μεγέθη αλλά και την συμβολή στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.

Παρ’ όλη τη βαρύτητα των παραπάνω στοιχείων, μια διαχρονικά μακροπρόθεσμη ανάλυση των οικονομικών δεδομένων καταδεικνύει πως υπάρχουν ακόμη πολλές δυσλειτουργίες που χρήζουν αντιμετώπισης.

Πιο συγκεκριμένα, στατιστικές έρευνες δείχνουν οτι στο διαστημα 2004-2020, παρολες τις μεταρρυθμίσεις της Κοινής Αγροτικής Πολίτικης, ακόμη και μετά τη στροφή προς τους ασθενέστερους, η καθαρά προστιθέμενη αξία του αγροτικού τομέα ελαττώθηκε κατά 19% ενώ στις υπόλοιπες χώρες διατήρησε μέσο ρυθμο αυξησης 2% εως 3%.

Τα παραπάνω έχουν ως απόρροια την απόκλιση της Ελλάδας από τη γενικότερη κατάσταση της Ε.Ε. Αξίζει να αναφερθεί ότι τα στοιχειά δείχνουν μετάβαση της κατάστασης από ‘εντασεως εργασίας’ σε ‘εντάσεως κεφαλαίου’ (δηλ.: παλαιότερα καθοριστικό ρόλο διαδραμάτιζε το ανθρώπινο στοιχείο, αντιθέτως σήμερα τη θέση αυτή έχει καταλάβει τα κεφάλαιο π.χ. εξοπλισμός κ.α.), γεγονός που οδηγεί σε απώλεια μέρους της αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας.

Συγκρίνοντας τα στοιχειά δυο μεγάλων αγροτικών περιφερειών, το παραπάνω πρόβλημα γίνεται πιο κατανοητό.

Έτσι, η Θεσσαλία διακατέχεται από υψηλή παραγωγικότητα στον πρωτογενή τομέα, ωστόσο η περιοχή λειτουργεί ήδη με φθίνουσες αποδόσεις κλίμακας σε αντίθεση με την Πελοπόννησο όπου ακόμη η αύξηση της απασχόλησης συνεπάγεται την αύξηση του παραγόμενου προϊόντος κατά μεγαλύτερο ποσοστό (θετικές οικονομίες κλίμακας).

Τέλος, μείζον ζήτημα είναι η ευθέως ανάλογη σχέση τιμής & ανάπτυξης.

Η αύξηση των τιμών των συντελεστών παράγωγης καθώς η ανάπτυξη εντείνεται προκαλείται από δυο βασικά αίτια.

Το πρώτο είναι η συνεχής αύξηση της γαιοπροσοδου (διότι με την ανάπτυξη αυξάνει η συνολική ζήτηση και η επένδυση) και το δεύτερο είναι η πτώση του επιτοκίου, η όποια προκαλεί αύξηση στο μέσο ποσοστό κέρδους.

ΓαιοπρόσοδοςΕπιτόκιοΤιμή γης
100€5%2000€
100€4%2500€
200€4%5000€
Γαιοπρόσοδος: Μέτρο αξίας της γης. / Το θεωρητικό ενοίκιο (έχει την ίδια συμπεριφορά με το κλασσικό ενοίκιο) που θα απαιτούσε ο γαιοκτήμονας για ένα κομμάτι (λ.χ. στρέμμα) γης.

Κλείνοντας, πέρα των ανωτέρω που τυγχάνουν οικονομικής ανάλυσης, υπάρχουν και μερικές άλλες διαρθρωτικές παρενέργειες όπως: ο ορεινός χαρακτήρας του εδάφους (80% ορεινές και μειονεκτικές περιοχές), το πολύ μικρό μέσο μέγεθος εκμετάλλευσης και ο πολυτεμαχισμένος κλήρος.

Υπάρχει λύση;

Ενδέχεται τα προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης να ‘πληρώσουν’ τις επίπτωσης της υγειονομικής κρίσης και όχι μόνο. Ωστόσο με την κατάλληλη πολιτική βούληση η χωρά μας είναι σε θέση να περιορίσει σε μερικό βαθμό της εις άνω αντιξοότητες- ανωμαλίες, με την ορθολογική διαχείριση των δεδομένων πόρων και με την διεκδίκηση ακόμη περισσότερων.

Ενδεικτικά θα αναφερθώ στα πιο βασικά μετρά :
  1.  Ανάδειξη τοπικών ιδιαιτεροτήτων και δυνατοτήτων.
  2. Διασύνδεση αγοράς και αγροτικού τομέα.
  3.  Δίκαιη κατανομή ποσών στήριξης ώστε να σταθεροποιηθεί ένα ελάχιστο εγγυημένο αγροτικό εισόδημα.
  4.  Αύξηση των κονδυλίων που δίνονται μέσω της Κ.Α.Π.
  5. Παροχή εγγυήσεων και κονδυλίων μέσω ΕΣΠΑ σε τοπικούς οργανισμούς εγγείων βελτιώσεων.
  6.  Να γίνει το μικρό μέγεθος κλήρου το συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας μέσω της δημιουργίας προτύπων αγρών ‘φυτωρίων έρευνας’ για νέες καλλιέργειες διαφορετικούς τρόπους λίπανσης κ.α.
  7. Μέσω διευρυμένων συνεταιρισμών και κοινοπραξιών (μέρος της διοίκησης των όποιων θα αποτελούν ειδικοί επιστήμονες),κεντρικά σχεδιασμένων τους οποίους το κράτος θα ενισχύει με κεφάλαια κίνησης και ταυτόχρονα θα τους θέτει κατώτατο όριο παράγωγης, ώστε να περιοριστεί το φαινόμενο του εκτοπισμού μικρών παραγώγων, να επιτευχθούν με τις κατάλληλες συνέργειες (υλικά, τεχνογνωσία, εμπειρία) οι κατάλληλες οικονομίες κλίμακας.
  8. Σχεδιασμός του ισοζυγίου Εξαγωγών-Εισαγωγών με βάση τις ανάγκες εγχώριας αγοράς και αγροτικού τομέα (επίτευξη ισορροπίας).

Δημήτρης Κατσίβελος

Προπτυχιακός του τμήματος Λογιστικής & Χρηματοοικονομικής

Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΑΣΟΕΕ)

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δείτε ακόμα :

Translate :