Περιβαλλοντική Συνείδηση ή Ασυνειδησία ?

Η αρχή ενός τέλους, αρχικά αρχίζει από τις αρχειοθετημένες πρακτικές και σκέψεις στην άκρη του μυαλού. Η ρύπανση του περιβάλλοντος, η μόλυνση των υδάτων, η υπεράντληση των υπόγειων υδάτων, η καταστροφή των οικοσυστημάτων, η ερημοποίηση και η διάβρωση του εδάφους, η μείωση και η καταστροφή του πληθυσμού των μελισσών, η αλλαγή χρήσης γης και η απώλεια οικότοπων, η εντατική γεωργική εκμετάλλευση, οι τοξικότητες που δημιουργούνται στα εδάφη, η χρήση φυτοφαρμάκων, η κλιματική αλλαγή , τα ακραία καιρικά φαινόμενα, οι επιδημίες και οι πανδημίες όπως ο Covid-19, εχουν σημάνει το κώδωνα του κινδύνου για τις επιπτώσεις που θα προκληθούν στην ανθρώπινη ζωή.

Οι περισσότερες κυβερνήσεις εξακολουθούν να δαπανούν πολύ περισσότερα για να προστατεύσουν τους ανθρώπους τους από στρατούς εισβολής, από ότι στην Παιδεία, την Υγεία και την Κοινωνική συνοχή. Δαπανώνται πολλά περισσότερα σε αμυντικούς εξοπλισμούς παρά σε επιστημονικές έρευνες, στην μελέτη και στην επίλυση πολλών σημαντικών προβλημάτων. Η κούρσα των εξοπλισμών προκαταλαμβάνει πόρους που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν πιο παραγωγικά για να μειωθούν οι απειλές για την ασφάλεια που δημιουργείται από περιβαλλοντικές συγκρούσεις και δυσαρέσκειες που τροφοδοτούνται από την εκτεταμένη φτώχεια.

Η δημιουργία, η ταύτιση και η σύλληψη της περιβαλλοντικής συνείδησης, αποτελεί επιτακτική ανάγκη όλων μας για την παγκόσμια πρόκληση που καλούμαστε αντιμετωπίσουμε. Σύμφωνα με την Έκθεση της Παγκόσμιας Επιτροπής Περιβάλλοντος και Ανάπτυξης ή όπως καλείται έκθεση Brundlad

«κοινό μας μέλλον η βιώσιμη ανάπτυξη ορίζεται ως: «η ανάπτυξη που ικανοποιεί τις ανάγκες της παρούσας γενιάς χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την ικανότητα των μελλοντικών γενεών να ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες»


Είναι απαραίτητη η λήψη αποφάσεων σήμερα και ένα στρατηγικό σχέδιο ώστε να επιτευχθεί: Η αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών, αναβάθμιση του περιβάλλοντος, η κοινωνική συνοχή και πρόοδος.

Όμως για να γίνει αυτό, χρειάζεται να γίνουν γνωστά από όλους τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο αγροτικός τομέας. Αρχικά μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτκής των λαών της Ευρώπης προωθείται ένα σύστημα εργασιών που επιβάλουν στον αγροτικό κόσμο μακροπρόθεσμα ορισμένες πολιτικές οι οποίες δημιουργούν σοβαρά προβλήματα είτε κοινωνικά είτε οικονομικά είτε περιβαλλοντικά. Η αγροτική διαδικασία σήμερα γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να επιβάλλεται η εντατική μονοκαλλιέργεια, η χρήση ανόργανων χημικών λιπασμάτων , τα φυπροστατευτικά προϊόντα ( είτε είναι ζιζανιοκτόνα, μυκητοκτόνα, εντομοκτόνα, παρασιτοκτόνα) που  δρουν  αρνητικά  για τους μικροοργανισμούς του εδάφους  (τα  βακτήρια  και  τους  μύκητες)  που  αποτελούν  τους  καταλύτες  της  γονιμότητας  του  και  το  καθιστούν  άγονο).

Επίσης ορισμένες μέθοδοι των παραγωγών όπως για παράδειγμα  η άροση (η ανορθόδοξη και βαθιά  άροση  καταστρέφει  τη  δομή  του  εδάφους,  το  κονιορτοποιεί  και  το  κάνει  ευάλωτο στη διάβρωση) και η άρδευση (ή  υπεράρδευση)  που  μειώνει  τα  αποθέματα  των  υδατικών  πόρων  δημιουργούν πολλαπλές  επιπτώσεις. 

Η  αγροτική  παραγωγή  εξαρτάται  κατά  μεγάλο  μέρος  μεταξύ  των  άλλων  και  από  το  κόστος  των λιπασμάτων, από την αγορά  σπόρων, από το εργατικό δυναμικό που είναι διαθέσιμο, από την κοινωνική συναίνεση καθώς και από την χρηματοοικονομική σπέκουλα. Τα  σημαντικά  θέματα  κοινωνικής  συναίνεσης  εμποδίζουν  την  οργάνωση  των  αγροτών  στη  βέλτιστη  διάθεση  των  προϊόντων  όπως είναι οι συνεταιρισμοί και η διάθεση τους στην αγορά χωρίς μεσάζοντες.

Η  κατάσταση  αυτή,  οδήγησε  στη  δημιουργία  χάσματος  μεταξύ  της  τιμής  του  προϊόντος  από  τον  παραγωγό  στον  καταναλωτή και στο σημερινό αγροτικό  αδιέξοδο, με αποτέλεσμα την δημιουργία των «καρτέλ», όπου εκμεταλλεύονται τα παραγώμενα προιόντα και τις καταστάσεις ασυνεννοησίας ή σκόπιμης λειτουργίας των πραγμάτων προς δικό τους όφελως.

Είναι αναγκαίο να ληφθεί σοβαρά το πρόβλημα αυτό, και να καθοριστούν πολιτικές οι οποίες θα ευνοούν το γενικό καλό, θα λειτουργούν προς όφελος του αγρότη, και θα καθιστούν πιο εύκολα την διάθεση των παραγόμενων προϊόντων στην αγορά. Τέτοιοι μηχανισμοί είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν για την αντιμετώπιση της χαμηλής τιμής πώλησης των προϊόντων του αγροτικού τομέα ( όπως γίνεται με το ελαιόλαδο).


Το  κόστος  των  λιπασμάτων  αυξήθηκε  σημαντικά  τα  τελευταία  2 χρόνια. Η αύξηση  οφείλεται  στην  άνοδο  των  τιμών  του  ορυκτού  φωσφόρου, λόγω  περιορισμένων  αποθεμάτων. Όμως η τιμή των λιπασμάτων θα συνεχίσει να έχει ανοδικές τάσεις γιατί η ζήτηση θα αυξάνεται και η παραγωγή θα μειώνεται. Το ερώτημα που προκύπτει είναι τι γίνετε όταν τα αποθέματα φτάσουν στο τέλος? Είναι επομένως σημαντικό να βρεθούν εναλλακτικές λύσεις και τρόποι λίπανσης των καλλιεργειών, οι οποίοι θα είναι πιο φιλικοί στο περιβάλλον, καταλληλότεροι στην εφαρμογή τους στο έδαφος ούτος ώστε ο φυσικός πόρος, το έδαφος να παραμείνει γόνιμο, αποφεύγοντας κάθε είδους ρύπανση που προκαλείται από την αλόγιστη χρήση των ανόργανων συνθετικών λιπασμάτων.
Υπάρχει εξάρτηση  των αγροτών από  τις  παγκόσμιες  βιομηχανίες  τροφίμων για την αγορά σπόρων είτε  αυτοί  είναι  υβριδικοί  (στείροι),  είτε  γενετικά  μεταλλαγμένοι  σπόροι.  Οι  βιομηχανίες  τροφίμων  με  τη  χρήση  της  βιοτεχνολογίας  δημιουργήσανε  υβριδικούς  σπόρους..

Έχει περάσει η αντίληψη ότι μόνο με  αυτούς  τους  σπόρους  οι  αγρότες  θα  έχουν καλή παραγωγή τη στιγμή που  οι  οικολογικές  οργανώσεις  θεωρούν  ότι οι τοπικοί σπόροι είναι αυτοί που  άντεξαν  τις  τοπικές  συνθήκες  στο  χρόνο  και  είναι  οι  πλέον  κατάλληλοι  για την τοπική παραγωγή. ƒ Η  σπέκουλα  χρηματοοικονομικών  οίκων  σε  διεθνές  χρηματαγορές  (αγοροπωλησία  π.χ.  δημητριακών, ρυζιού  κτλ)  κάνει  τις  τιμές  των  προϊόντων  αβέβαιες,  ενώ  οι  επιστημονικοί  φορείς  επισημαίνουν  ότι  οι  τοπικοί  σπόροι  με  την  πάροδο  των  ετών  εκφυλίζονται  γενετικά  και  δεν έχουν την ίδια απόδοση. Οι  διεθνείς  χρηματαγορές  πρέπει  να  έχουν  όρια  όπως  μας  δείχνει  η  σημερινή  οικονομική  κρίση.  Μερικά  πράγματα  στην  ζωή  πρέπει  να  οριοθετηθούν  εκτός  του κέρδους, του τζόγου  και  της απληστίας.


Υπάρχει  εναλλακτική  λύση  στην  αγροτική  ανάπτυξη. 

Πρέπει  πρώτα  να  καταλάβουμε  ότι  η  αγροτική  ανάπτυξη (γεωργία και κτηνοτροφία) με  τον  τουρισμό,  τον  τοπικό  πολιτισμό  και  το  περιβάλλον συνδέονται μεταξύ τους.  Ο  συνδετικός  κρίκος  των  προαναφερθέντων  είναι  το  έδαφος. 

Ο Πλάτωνας  στον  «Κριτία» περιέγραφε  την  άγονη  τότε  γη  της  Αττικής  ως  «κόκκαλα  χωρίς  σάρκα». Παίρνουμε  αλόγιστα  από  τη  γη  και  δεν  επιστρέφουμε  τίποτα  πίσω. 
Η διάβρωση του εδάφους, η ερημοποίηση του, η κλιματική αλλαγή και η κακή αγροτική πρακτική δημιουργούν ένα σημαντικό έλλειμμα στο έδαφος σε οργανική ουσία και σε ιχνοστοιχεία τα οποία είναι απαραίτητα για την γονιμότητα του εδάφους. Οι εδαφικές αναλύσεις και μετρήσεις δείχνουν συγκεντρώσεις οργανικού άνθρακα κάτω από 2% και σε αρκετές περιπτώσεις κάτω από 1%, το στάδιο δηλαδή της ερημοποίησης στα εδάφη.


“Είναι σαφές ότι πρέπει να κάνουμε την παραγωγή τροφίμων πιο βιώσιμη και να μειώσουμε τις επιπτώσεις της στο περιβάλλον και το κλίμα. Τα δορυφορικά δεδομένα, η τεχνολογία και η καινοτομία μπορούν να υποστηρίξουν αυτήν την αλλαγή και γι ‘αυτό η συνεργασία με την πρωτοβουλία αυτή ευθυγραμμίζεται καλά με τη δέσμευση του ΕΟΠ για την προστασία της φύσης, του κλίματος και της ανθρώπινης υγείας μας », δήλωσε ο Hans Bruyninckx, εκτελεστικός διευθυντής του Αγροτική παραγωγή, Διάθεση των αγροτικών προιόντων , Άρδευση, Μείωση  των  σημειακών  και  μη  σημειακών πηγών ρύπανσης, συντονισμένη  αντιμετώπιση  πλημμυρών και λειψυδρίας .

1.ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ


Καταυτό τον τρόπο εθα πρέπει να υοθετιθούν ορισμένες τεχνικές, οι οποίες θα λειτουργήουν αντριστρόφως ανάλογα με την περιβαλλοντική-οικονομικη καταστροφή, που υλοποιείται. Αρχικά   Η  μονοκαλλιέργεια  είναι  πρόσφατη  πρακτική.  Στην  Ελλάδα  οι  αγρότες  στο  παρελθόν  χρησιμοποιούσαν  καλές γεωργικές πρακτικές βάζοντας  διαφορετικές  καλλιέργειες  στο  χωράφι,  επιλέγοντας  περιοδικά  την  αγρανάπαυση,  και  τον  συνδυασμό  καλλιεργειών  όπως  καλλιεργώντας  ψυχανθή‐φασόλια,  βίκος,  τριφύλλι, αλφα‐αλφα  κλπ,  στον  ελαιώνα. 


2.ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ ΛΙΠΑΝΣΗ


Επίσης δεν νοείται λίπανση χωρίς να έχεί πραγματοποιηθεί εδαφολογική ανάλυση. Οι τοπικοί γεωπόνοι πρίν συμβολύψουν των αγροτικό κόσμο είναι απαραίτητο να έχουν ορισμένες πληροφορίες μπροστά τους. Δεν νοείται ψέκασμα με φυτοπροστατευτικά χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί διάγνωση στον αγρό.


3. ΣΥΝΔΥΑΣΤΙΚΗ ΓΕΩΡΓΙΑ


Επιπρόσθετα Ο  συνδυασμός  γεωργίας  και  κτηνο‐ τροφίας  μειώνει  το  κόστος  παραγωγής,  ενώ  παρόμοιες  πρα‐ κτικές ανανεώνουν  το έδαφος  και  το  εμπλουτίζουν  σε  άζωτο  χωρίς  τη  χρήση χημικών λιπασμάτων.


4.ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΠΗΓΩΝ ΡΥΠΑΝΣΗΣ


ƒ Διαχείριση  αστικών  απορριμμάτων  Μέχρι  τώρα  η  διαχείριση  των  αστικών  απορριμμάτων  ήταν  «τα  πάντα  στα  ΧΑΔΑ  (Χώροι  Ανεξέλεγκτης  Διάθεσης  Απορ‐ ριμμάτων).  Μερικά  δειλά  βήματα  έχουν  γίνει  για  ανακύκλωση  και  ΧΥΤΑ  (Χώροι  Υγειονομικής  Ταφής  Απορριμμάτων).  Επειδή  οι  χώροι  ΧΥΤΑ  δεν  επαρκούν  γίνεται  πολύ  συζήτηση  για  δημιουργία  εργο‐ στασίων  για  καύση.  Η  μόνη  λογική  και  βιώσιμη  λύση  είναι  η  διαλογή, ανακύκλωση,  κομποστοποίηση  του  οργανικού  υπολείμματος  και  ταφή  των  λιγοστών  υπολειμμάτων.  Στην  κομποστοποίηση  μπορούν  να  χρησιμοποιηθούν  τα  κλαδοκάθαρα, οι  λυματολάσπες  των  βιολογικών  καθώς  και  τα  οργανικά  των  απορριμμάτων.  Αυτή  η  κομπόστα  μπορεί  να  γυρίσει  στα  χωράφια  ως  λίπασμα  και  να  αρχίσουμε  την  αποκατάσταση  της  γονιμότητας  των  αγροτικών και μη εδαφών καθώς και  την  απεξάρτηση  των  αγροτών  από  την  ενεργειακή  κρίση.  Ένα  τέτοιο  εργοστάσιο  λειτουργεί  στο  Νομό  Χανίων  και  είναι  η  μοναδική  συνετή  και βιώσιμη λύση.
5.Ελεγχόμενη άρδευση και περιορισμο

Προστασία  της  βιοποικιλότητας  και Προστασία φυσικών πόρων και του εδάφους

6.ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
7.ΑΓΡΟΤΟΥΡΙΣΜΟΣ


Ακόμα θα πρέπει οι τοπικές επιχειρήσεις να υποστηρίζουν τα παραγόμενα προιοντα, διοτι ο τουρισμος συνδέεται άμεσα με την γεωργια. Κ αταυτο τον τρόπο η διαφημιση των προιντων με την δημιουργια εκδηλώσεων κατά τους μήνες όπου οι τουριστες-επισκεπτες είναι είναι αρκετοι θα βοηθήσει στην αναδειξη αυτων. Επίσης η ένδειξη ορισμένα προίντα όπως Προστατευομενης ονομασιας προελευσεως(ΠΟΠ) καθως και Περιορισμενες γεωγραφικης ενδειξης (ΠΓΕ) είναι αναγκαίο να λαμβάνεται όπου είναι εφικτό.

«Τις επόμενες δεκαετίες όμως, η Ελλάδα, όπως και η υπόλοιπη Μεσόγειος, αναμένουμε να γίνει ξηρότερη», υποστηρίζει ο δρ Κουκ.

«Είναι πιθανό να οδηγηθούμε σε εντονότερες ξηρασίες, όμως ως επιστήμονες αυτή τη στιγμή έχουμε μόνο ενδείξεις και όχι αποδείξεις», λέει ο Χρίστος Καραβίτης, μηχανικός διαχείρισης υδατικών πόρων και καθηγητής στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο οποίος εδώ και 30 έτη μελετά τις ξηρασίες στη Μεσόγειο. «Κάτι τέτοιο όμως δεν πρέπει να μας εφησυχάσει. Πρέπει να προετοιμαζόμαστε για οποιοδήποτε ενδεχόμενο, και ειδικά στην Ελλάδα, πρέπει ούτως ή άλλως να λάβουμε μέτρα για τη διαχείριση του νερού», προσθέτει ο δρ Καραβίτης


Στη χώρα μας όμως αντί να αναπτύξουμε την εκμετάλλευση των πολλών επιφανειακών μας νερών με έργα, όπως φράγματα και αφαλατώσεις, εκμεταλλευόμαστε ληστρικά τους περιορισμένους υπόγειους πόρους μας», προειδοποιεί ο δρ Καραβίτης. Η ανάπτυξη των επιφανειακών υδάτων στην Ελλάδα θα μπορούσε να λειτουργήσει προστατευτικά απέναντι στον κίνδυνο της ξηρασίας.

ΠΗΓΕΣ/ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ


1.
https://www.eea.europa.eu/themes/climate-change-adaptation
2.European Environment Agency
Climate change, impacts and vulnerability in Europe 2016
An indicator-based report (ISBN 978-92-9213-835-6)

3.Επίπτωση της κλιματικής αλλαγής στη μελλοντική χημική σύσταση της ατμόσφαιραςhttps://www.didaktorika.gr/eadd/handle/10442/35764

4.Ευρωπαϊκό Συμβούλιο-Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης-Συμφωνία των Παρισίων για την κλιματική αλλαγή: https://www.consilium.europa.eu/el/policies/climate-change/paris-agreement/

5.https://climate.nasa.gov/

AgroPublic

Αγροτικά Νέα της Πελοποννήσου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Translate :