Δημιουργία Κήπου, η Επαρχία παράγει…

Για την εγκατάσταση ενός Κήπου, είναι απαραίτητο να γίνουν ορισμένες ενέργειες ώστε να έχουμε το θεμιτό αποτέλεσμα. Καταυτο τον τρόπο είναι σημαντικό , να καθορίσουμε το χώρο εγκατάστασης του κήπου μας, ο οποίος πρέπει να είναι κατάλληλος τόσο από οικονομική πλευρά για εμάς όσο και από αποτελεσματικότητα.

Είναι αναγκαίο το χώμα, το έδαφος, ο χώρος που θα γίνει η εγκατάσταση να είναι γόνιμο, απαλλαγμένο από υψηλά και πολύ χαμηλά pΗ αντίστοιχα. Επίσης χρειάζεται να είναι πλούσιο σε θρεπτικά στοιχεία, έτσι Το χώμα μας για να είναι κατάλληλο για φύτευση, χρειάζεται:

  • Να είναι πλούσιο σε οργανική ουσία, αυτό επιτυγχάνεται με την προσθήκη (κοπριάς-χωνεμένη), με την προσθήκη ενός λιπάσματος στο χώμα μας πλούσιο σε οργανική ουσία.
  • Να έχει «σκαφτεί» να έχει επεξεργαστεί, ώστε να έχει γίνει αναμόχλευση του, και να μην είναι συμπαγής.
  • Να είναι κατάλληλο για πότισμα, αρα το ΄χωμα θα πρέπει να έχει την ικανότητα να στραγγίζει ώστε να μην λιμνιάζει το νερό, με αποτέλεσμα να μην απορροφάται από έδαφος.

Έτσι έχουμε καθορίσει το πρώτο βασικό κομμάτι. Ύστερα είναι αναγκαίο να καθορίσουμε τα φυτά-κηπευτικά που θα καλλιεργήσουμε, και να λάβουμε υπόψη το μυστικό της συγκαλλιέργειας.

Συγκαλλιέργειες  λαχανικών
Αγγούρι: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργείται με καλαμπόκι-φασόλι-μπιζέλια-ραπανάκια-ηλίανθο-ραδίκια-καρότα-άνηθο. Το νεροκάρδαμο βελτιώνει τη γεύση και την παραγωγή. Τα ραδίκια αποτρέπουν τα σκαθάρια των αγγουριών.

Δεν καλλιεργείται με ντομάτα-αρωματικά βότανα κυρίως φασκομηλιά.

Καλαμπόκι: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργείται με φασόλια-κολοκύθια-μπιζέλια-πατάτες-αγγούρι-πεπόνι-ηλίανθο-σόγια-φυστίκια-αμάραντο-μαιντανό. Το καλαμπόκι παρέχει φυσική υποστήριξη για τα φασόλια, οι κολοκύθες πνίγουν τα ζιζάνια και οι ρίζες καλαμποκιού διατηρούν την υγρασία στο χώμα. Τα δε φασόλια δεσμεύουν το άζωτο από τον αέρα στο χώμα.

Δεν καλλιεργείται με ντομάτα και σέλινο

Καρότο: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργείται με μαρούλι-ραπανάκι-κρεμμύδι-ντομάτα

Δεν καλλιεργείται με άνηθο

Κολοκύθα: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργείται με καλαμπόκι-πεπόνι-τάτουλα-ραπανάκι-καπουτσίνο-κατιφέ- ρίγανη. Ο κατιφές αποτρέπει τους κανθάρους και η ρίγανη παρέχει τη γενική προστασία παρασίτων. Το νεροκάρδαμο αποτρέπει τα ζωύφια.

Δεν καλλιεργείται με πατάτες

Λάχανο-μπρόκολο-κουνουπίδι: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργούνται με κρεμύδια-πατάτες-φασκόμηλο-χαμομήλι-σέλινο-άνιθο-δυόσμο-δεντρολίβανο-θυμάρι-αψιθιά-ύσωπο-λεβάντα. Τα αρωματικά φυτά γενικώς διώχνουν τα σκουλήκια των λάχανων.

Δεν καλλιεργούνται με ντομάτα-φασόλια-φράουλες

Μαρούλι: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργείται με αγγούρι-ραπανάκι-κρεμμύδι-καρότο-φράουλες. Το καλοκαίρι τα μαρούλια πρέπει να καλλιεργούνται κάτω από σκιά για να μην ξεβλασταρώνουν.

Μελιτζάνα: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργείται με φασόλια-αμάραντος-κατιφές Τα φασόλια τις προστατεύουν από το σκαθάρι της πατάτας και ο αμάραντος από τα επιβλαβή έντομα.

Μπιζέλια: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργείται με καλαμπόκι-καρότα-σέλινο-μελιτζάνα-σέλινο-σπανάκι-μαιντανό-φράουλες-πιππεριά. Ο αρακάς φτιάχνει το άζωτο στο χώμα.

Δεν καλλιεργείται με κρεμμύδι

Ντομάτα: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργείται με σκόρδο-κατιφέ-κρεμμύδι-μαϊντανό -σχοινόπρασο-καπουτσίνο-καρότο-τσουκνίδα-βασιλικό-μέντα-μελλισόχορτο Η καλλιέργεια σκόρδου ανάμεσα στις ντομάτες τις προστατεύει από τον τετράνυχο και ο κατιφές από τα έντομα ενώ η τσουκνίδα η μέντα και το μελλισόχορτο καλυτερεύει την ποιότητά της. Ο βασιλικός απωθεί τις μύγες, τα κουνούπια και τα σκουλήκια των καρπών, τις βοηθάει στις ασθένειες και συμβάλει στην ανάπτυξή τους. Οι ντομάτες δεν έχουν πρόβλημα να καλλιεργούνται στο ίδιο μέρος κάθε χρόνο.

Δεν καλλιεργείται με πατάτες-μάραθο-καλαμπόκι-αγγούρι-λάχανο-μπρόκολο-κουνουπίδι-γογγύλι-άνιθο. Μην τις φυτεύεται κάτω από καρυδιές.

Πατάτα: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργείται με νάνα φασόλια-καρότο-σέλινο-κατιφέ-μπιζέλι-καλαμπόκι-κρεμμύδι-λινάρι. Η συγκαλλιέργεια της πατάτας με τον τάτουλα ελέγχει σε ποσοστό 81% τις προσβολές των κονδύλων της από τη σπoγκoσπoρίωση.

Δεν καλλιεργείται με αγγούρι-κολοκύθι-γογγύλι-ηλίανθο-μάραθο.

Πιπεριά: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργείται με κρεμμύδι-βασιλικό-μπάμιες-μαϊντανό-καρότα. Οι καυτερές πιπεριές έχουν τα εκκρίματα ρίζας που αποτρέπουν την αποσύνθεση ρίζας και άλλες fusarium ασθένειες.

Δεν καλλιεργείται με μάραθο-γογγύλια.

Σταφύλι: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργείται με ύσσωπο-βασιλικό-φασόλια-μπιζέλι. Μαζί με το σχοινόπρασο απωθεί τις αφίδες. Το τριφύλλι αυξάνει τη γονιμότητα του χώματος για το σταφύλι.

Φασόλι: συγκαλλιέργεια

Καλλιεργείται με καλαμπόκι-αγγούρι-ραπανάκι-καρότο-κατιφέ-φράουλα-καρότα-μελιτζάνα-μπίζα-πατάτες-θρούμπι-σέλινο. Τα φασόλια εμπλουτίζουν το έδαφος με άζωτο από τον αέρα.

Δεν καλλιεργείται με μάραθο-κρεμμύδι-σκόρδο-σχοινόπρασο.

Το νερό των λαχανικών-κηπευτικών

Σε τόπους δροσερούς ή ολίγον υγρούς, μπορούν, πολλά από τα λαχανικά να καλλιεργηθούν και ξερικά. Ωστόσο όμως τα περισσότερα είδη δεν επιτυγχάνουν παρά με τα αναγκαία ποτίσματα. Ο κάθε καλλιεργητής, επομένως, εκτός από το έδαφος, πρέπει να εξασφαλίζει απαραιτήτως και το νερό, από το οποίο, κυρίως, θα κανονίζει την έκταση και τα είδη των λαχανικών που πρόκειται να καλλιεργήσει.

Το απαιτούμενο νερό, για ένα λαχανόκηπο, δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί, γιατί εξαρτάται, από το κλίμα, την σύσταση του εδάφους, το είδος των φυτών και ακόμη, τον τρόπο του ποτίσματος. Ως τόσο όμως, για μέτρια ελαφρά χώματα, θεωρούν ως αναγκαίο ποσό νερού, 40—50 κυβ. μ. κατά στρέμμα και με συνήθη λαχανικά.

Ο κηπουρός, συνεπώς, με αυτή τη βάση μπορεί να γνωρίζει περίπου τι νερό χρειάζεται για ορισμένη έκταση, λαμβάνοντας υπόψη και όλους τούς άλλους όρους του κτήματός του, καθώς και τα είδη των λαχανικών που πρόκειται να καλλιεργήσει.

Τρόποι ποτισμάτων:

Τα ποτίσματα γίνονται κατά διαφόρους τρόπους, σύμφωνα με την επιφάνεια της γης, τα είδη των καλλιεργούμενων λαχανικών και τις τοπικές συνήθειες. Οι συνηθέστεροι όμως τρόποι είναι με πλημμύρισμα, με κατάβρεγμα και με αυλάκια.

  • Το πότισμα με πλημμύρισμα γίνεται μόνο σε ισοπεδωμένες βραγιές είτε σε σποριές, όπου το νερό κατακλύζει ολόκληρη την επιφάνεια και έρχεται σ’ επαφή με τα φυτά, απ’ ευθείας. Κάθε αυλάκι που οδηγεί στο νερό πρέπει να γίνεται κοινό για κάθε δύο σποριές ώστε να ποτίζονται αμφότερες.

Το πότισμα αυτό συνηθίζεται για λαχανικά που αρέσκονται στο πολύ νερό και δεν βλάπτονται από την επαφή του.

  • Στο πότισμα με κατάβρεγμα, το νερό σκορπίζεται με ποτιστήρια του χεριού ή με εκτοξευτικούς σωλήνες, είτε ακόμη και με ειδική εγκατάσταση, δηλ. τεχνητή βροχή. Κατά τη τελευταία περίπτωση, το πότισμα γίνεται αυτομάτως.

Γενικώς, το πότισμα με κατάβρεγμα είναι κατάλληλο μάλλον για επιπολαιόρριζα λαχανικά και για μικρές εκτάσεις. Τούτο πρέπει, να γίνεται κατά τις βραδινές ώρες, ουδέποτε δε με καυτερό ήλιο, επειδή οι σταγόνες που μένουν στα φύλλα ενεργούν σαν φακοί και τα καίνε.

  • Το πότισμα με αυλάκια εφαρμόζεται για λαχανικά που φυτεύονται σε γραμμές ή τριβάδια.
Στο σύστημα αυτό γίνεται μεγάλη οικονομία νερού και τα φυτά το δέχονται με απορρόφηση, χωρίς καθόλου να τα αγγίζει. Όπου υπάρχει έλλειψης νερού, το πότισμα με αυλάκια πρέπει να θεωρείται προτιμότερο από όλους τούς παραπάνω τρόπους.

Ο αριθμός των ποτισμάτων είναι αδύνατον να οριστεί γιατί εξαρτάται από το έδαφος, από την εποχή, από τα λαχανικά και από τον τρόπο που καλλιεργούνται. Κατά κανόνα, όσο το έδαφος είναι ελαφρό, είτε η εποχή είναι ξηρά και ζεστή, τα ποτίσματα πρέπει να είναι συχνότερα και αφθονότερα. Αντιθέτως δε, όσο τα χώματα είναι πιο σφικτά και δροσερά, είτε η εποχή είναι βροχερή ή τα λαχανικά λιγότερο υδροχαρή, τόσο και τα ποτίσματα πρέπει να περιορίζονται και να γίνονται αναλόγως ελαφρότερα.

Οπωσδήποτε, τα ποτίσματα πρέπει να γίνονται σε κατάλληλη στιγμή και πάντοτε πριν τα φυτά διψάσουν, αλλιώς χάνουν τη βλαστική τους διάθεση και το χειρότερο δεν επανέρχονται γρήγορα στη πρώτη τους κατάσταση. Στη κάθε φορά, το νερό τους πρέπει να είναι αρκετό για να φτάνει στις ρίζες των λαχανικών, χωρίς όμως και να σκεπάζει μέρος ή όλο το φύλλωμά τους.

Κατά γενικό όρο, τα πλατύφυλλα λαχανικά έχουν ανάγκη από πολύ και άφθονο νερό, για να μπορέσουν να κάμουν μεγάλα και τρυφερά φύλλα. Όταν δεν ποτίζονται επαρκώς ζαρώνουν, ανθίζουν παράκαιρα και η παραγωγή των είναι ελάχιστη και κατωτέρας ποιότητος.

Τα λαχανικά πού προορίζονται για καρπούς ή σπόρους, απεναντίας δεν θέλουν πολύ νερό, μάλιστα δε, κατά την άνθηση δεν πρέπει να ποτίζονται παρά μετά το δέσιμο και χωρίς να γίνεται κατάχρηση. Εξ αυτών, πολλά ποτίσματα απαιτούν ορισμένα είδη, κυρίως, τα κολοκυνθώδη. Τέλος τα κονδυλόρριζα και τα βολβώδη αρέσκονται και δίνουν καλλίτερα αποτελέσματα με τη χρήση μετρίων ποτισμάτων.

Οι καλύτερες ώρες για την εκτέλεση των ποτισμάτων είναι:

Για την εαρινή, φθινοπωρινή ή χειμερινή περίοδο, οι πρωινές ώρες

Για την καλοκαιρινή περίοδο, οι βραδινές

Με καυτερό ήλιο τα ποτίσματα, γενικώς, πρέπει να αποφεύγονται.

Με κατάλληλη φροντίδη και επιμέλεια, η επιτυχεία του κήπου μας θα θεωρείται δεδομένη.

Ο κήπος χρειάζεται μεράκι, αποτελεί ένα έργο τέχνης, για τον καθένα μας…

AgroPublic

Αγροτικά Νέα της Πελοποννήσου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Translate :