Ο χειρισμός λίπανσης, η επιλογή του κατάλληλου τύπου λιπάσματος ή πρόσθετης ουσίας για την βελτίωση των φυτών, ο χρόνος εφαρμογής, η ποσότητα καθώς και πάρα πολλοί άλλοι παράγοντες αποτελούν σημείο κλειδί για έναν επιτυχή χειρισμό βοηθητικής ανάπτυξης φυτικού κεφαλαίου.

Αρχικά η λίπανση με αζωτούχα λίπάσματα θα πρέπει να γίνεται με πρακτικές που ελαχιστοποιούν τις απώλειες από την εξαέρωση της αμμωνίας. Όπως επίσης και η σχέση μεταξύ αμμωνιακών και νιτρικών είναι υψίστης σημασίας και επηρεάζει ταυτόχρονα τα φυτά και το εδαφικό περιβάλλον.

Η επίδραση της θερμοκρασίας στην απορρόφηση του αζώτου, είναι σπουδαία και αποτελεί βασικό κριτήριο στην επιλογή του στοιχείου (Ν). Αρχικά οι δύο μορφές αζώτου μεταβολίζονται, όπου και στην πρώτη περίπτωση στον αμμωνιακό μεταβολισμό καταναλώνεται μεγαλύτερη ποσότητα του οξυγόνου σε σχέση με το νιτρικό μεταβολισμό. Τα Αμμωνιακά μεταβολίζονται στις ρίζες όπου και αντιδρούν με τα σάκχαρα. Ο όρος σάκχαρα συχνά περιλαμβάνει τους μονοσακχαρίτες και τους δισακχαρίτες ή συνολικά τους ολιγοσακχαρίτες. Οι δισακχαρίτες αποτελούνται από δύο μονοσακχαρίτες ενωμένους με γλυκοζιτικό δεσμό. Δισακχαρίτες είναι η σακχαρόζη ή ζάχαρη (γλυκόζη και φρουκτόζη) και η λακτόζη (γλυκόζη και γαλακτόζη).Οι άλλοι ολιγοσακχαρίτες αποτελούνται από 3-9 ή 10 απλά σάκχαρα. Τους πολυσακχαρίτες, που αποτελούνται από 10 ή περισσότερα απλά σάκχαρα.

Αυτά τα σάκχαρα έχουν απελευθερωθεί από τα φύλλα (όπου παράγονται) και μετά ξεκινούν μία πορεία προς τις ρίζες. Ενώ τα νιτρικά μεταφέρονται στα φύλλα όπου μετατρέπονται σε αμμωνιακά και αντιδρούν με τα σάκχαρα.

Όταν έχουμε υψηλές θερμοκρασίες, είναι λογικό να αυξάνεται η αναπνοή των φυτών με συνέπεια τα σάκχαρα να καταναλώνονται ευκολότερα με αποτέλεσμα ο αμμωνιακός μεταβολισμός να αξιοποιείται λιγότερο. Όπως επίσης και η διαλυτότητα του οξυγόνου στο νερό μειώνεται σε υψηλές θερμοκρασίες.

Η λίπανση με αμμωνιακά λιπάσματα έχει ώς συνέπει να απελευθερώνονται πρωτόνια (H+) στο υδατικό διάλυμα και να μειώνεται το pH γύρω από τις ρίζες. Ενώ όταν προσθέτουμε νιτρικά αυξάνονται οι νιτρικές ρίζες.

Επιπροσθέτως η προσθήκη λιπασμάτων διαφυλλικά αποτελέι έναν άλλο τρόπο ώστε να παρέχουμε θρεπτικά, αλλά η χορήγηση είναι πιο πολύπλοκη. Ο μηχανισμός της διαφυλλικής λίπανσης περιλαμβάνει:

  1. Την είσοδο μέσω της εφυμενίδας και των τοιχωμάτων των επιδερμικών κυττάρων
  2. Τη μετακίνηση και μεταφορά από κύτταρο σσε κύτταρο
  3. Παθητική διάχυση μέσω του υδατικού διαλύματος (αποπλαστική κίνηση)
  4. Συμπλαστική κίνηση, απορρόφηση από την επιφάνεια της κυτοπλασματικής μεμβράνης

Η εφυμενίδα αποτελέι το σημαντικότερο εμπόδιο απορρόφησης των θρεπτικών μέσω του διαφυλλικού ψεκασμού. Τρόποι και χειρισμοί για έναν επιτυχή διαφυλλικό ψεκασμό έχει γίνει λόγος σε προηγούμενο άρθρο. Οι μορφές των στοιχείων που θα χρησιμοποιηθούν, το pH του ψεκαστικού διαλύματος, το ιξώδες, η θερμοκρασία περιβάλλοντος, η υγρασία, η ποσότητα εφαρμογής και η σωστή επιλογή του κατάλληλου σκευάσματος αποτελούν μερικούς από τους παράγοντες.

Γράφει ο Λεωνίδας Νταλιάνης, MSc Γεωπόνος / Εδαφολόγος

Χωρίς σχόλια
Σχόλια σε: Χειρισμός λιπάνσεων στα φυτά (Tips)

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Πληρωμές

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

NewsLetter

Με την εγγραφή σας αποδέχεστε το Πολιτική Απορρήτου μας.

bokoslab - agropublic

Πρόσφατα Σχόλια

Άρθρα – Απόψεις

Ειδήσεις, powered by iNews

Συνδεθείτε τώρα!

Εγγραφείτε τώρα!