Tέλος στα σενάρια που διακινούνται, ότι οι δασικές εκτάσεις στην Εύβοια κάηκαν προκειμένου να εγκατασταθούν ανεμογεννήτριες, επιχειρεί να βάλει η διευθύντρια περιβαλλοντικής πολιτικής της WWF, περιβαλλοντολόγος Θεοδότα Νάντσου.

Σε ανάρτησή της στο Facebook, αναφέρεται στην απόφαση του ΣτΕ, η οποία, σύμφωνα με την ερμηνεία ορισμένων, επιτρέπει την εγκατάσταση αιολικού πάρκου σε αναδασωτέα περιοχή.

Οπως υπογραμμίζει ο νομικός Γιώργος Καραβοκύρης και αναδημοσιεύει η κ. Νάντσου: «Δεν χρειάζεται να κάψει κανείς το δάσος για να εγκαταστήσει ΑΠΕ (αντιθέτως, η φωτιά ήταν ο πιο ασφαλής τρόπος για να αποτραπεί το έργο)».

» Ούτε το μείζον ερμηνευτικό στοίχημα του νομικού πλαισίου – και της απόφασης του ΣτΕ που υπερβαίνει τη γραμματική ερμηνεία – είναι η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία, αλλά η ίδια η προστασία του περιβάλλοντος. Αυτή είναι η βασική μέριμνα και πολλές φορές τα νομικά είναι η καλύτερη προϋπόθεση για να συζητάμε με ακρίβεια και πολιτικά».AgroPublic | a 310

Αναλυτικά η ανάρτηση:

«Στο άρθρο 24 παρ.1 του Συντάγματος επιτρέπεται εξαιρετικά η μεταβολή στη χρήση δασών και δασικών εκτάσεων για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Στο άρθρο 117 παρ.3 του Συντάγματος δεν ισχύει το ίδιο για τις αναδασωτέες, μετά απο πυρκαγιά ή αποψίλωση με άλλο τρόπο, εκτάσεις. Την ένταση ανάμεσα στις δύο διατάξεις επιχείρησε να επιλύσει, με τη μεθοδολογική επιλογή της παρόμοιας μεταχείρισης «δάσους» και «αναδασωτέας έκτασης», σε σειρά παρεμβάσεών του ο νομοθέτης (πχ ο εκτελεστικός νόμος του 1979 για στρατιωτικές υποδομές, 2001, 2005, 2006 για ΑΠΕ και συνοδά έργα), με τις οποίες επιτρέπει, αν παραστεί επιτακτική ανάγκη και σύμφωνα με το δημόσιο συμφέρον, τις χρήσεις αυτές και στις αναδασωτέες περιοχές (αφού ήδη είναι αυτό θεμιτό, εξαρχής, στα δάση).

» Η απόφαση 2499/2012 ΣτΕ (Ολομ.) για τις ανεμογεννήτριες, υπό το φως των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας (οδηγία ΕΕ το 2001 και Πρωτόκολλο Κυότο) για την «πράσινη ενέργεια», της οποίας η περιβαλλοντική σπουδαιότητα δεν αμφισβητείται, κατοχυρώνει νομολογιακά τη δυνατότητα αυτή, πριν την άρση της αναδάσωσης (εφόσον αποδεικνύεται ότι άλλως κινδυνεύει να ματαιωθεί το έργο), έχοντας, περαιτέρω, και μια στρέβλωση να αντιμετωπίσει: την καταστροφή/αποψίλωση δασών για να μην γίνει σε αυτά καμία απολύτως τέτοια χρήση (πχ ΑΠΕ, ΧΥΤΑ). Η δε υπαγωγή της αναδασωτέας έκτασης σε αυτή τη χρήση υπακούει στις ίδιες αυστηρές προυποθέσεις με τη δασική, δίχως να αναιρείται ο σκοπός της προστασίας του δασικού οικοσυστήματος και της αναδάσωσης και ασυνδέτως με την οικονομική εκμετάλλευση.

» Κοντολογίς, δεν χρειάζεται να κάψει κανείς το δάσος για να εγκαταστήσει ΑΠΕ (αντιθέτως, η φωτιά ήταν ο πιο ασφαλής τρόπος για να αποτραπεί το έργο). Ούτε το μείζον ερμηνευτικό στοίχημα του νομικού πλαισίου -και της απόφασης του ΣτΕ που υπερβαίνει τη γραμματική ερμηνεία- είναι η ιδιωτική οικονομική πρωτοβουλία, αλλά η ίδια η προστασία του περιβάλλοντος. Αυτή είναι η βασική μέριμνα και πολλές φορές τα νομικά είναι η καλύτερη προυπόθεση για να συζητάμε με ακρίβεια και πολιτικά»

AgroPublic | image

Πηγή:

Χωρίς σχόλια
Σχόλια σε: Ανεμογεννήτριες στις καμένες εκτάσεις – Όλη η αλήθεια

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.




Πληρωμές

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

NewsLetter

Με την εγγραφή σας αποδέχεστε το Πολιτική Απορρήτου μας.

Πρόσφατα Σχόλια

Άρθρα – Απόψεις

Ειδήσεις, powered by iNews