Από τους αρχαίους χρόνους, ο δάκος της ελιάς, αποτελούσε μάστιγα για την ελαιοκομία των χωρών που βρίσκονται στη λεκάνη της Μεσογείου. Ο Θεόφραστος (371-328 π.Χ) αναφέρει στο βιβλίο του ‘Περί Φυτών Αιτίων’ ότι υπάρχει ένας ‘σκώληκας’, δηλαδή η προνύμφη του δάκου, κάτω από το δέρμα της ελιάς και τρώει τη σάρκα της. Με το έντομο αυτό έχουν ασχοληθεί πολλοί ερευνητές παγκόσμια,λόγω της μεγάλης οικονομικής του σημασίας.

Κατά τον Θεόδωρο Γ. Ορφανίδη (1817-1886) η ζημιά που μπορεί να προκαλέσει ο δάκος μπορεί να ανέλθει μέχρι 40-60% της συνολικής παραγωγής. Η ζημιά που προκαλεί το έντομο στις ελαιοποιήσιμες αλλά και στις βρώσιμες ελιές είναι ποιοτική αλλά και ποσοτική.

Με την έννοια ποσοτική αναφερόμαστε στην ποσότητα του καρπού που έχει προσβληθεί από το έντομο και πέφτει στο έδαφος , αλλά και στην υπόλοιπη που παραμένει στ ο δένδρο και έχει μειωμένη ποσότητα σάρκας καρπού. Μια προνύμφη καταναλώνει το 1/5 – 1/4 ενός καρπού μέσου μεγέθους. Προξενεί μεγάλες οικονομικές ζημιές που σε περιόδους έξαρσης, μπορούν να φτάσουν έως 50% της συνολικής παραγωγής στις ελαιοπαραγωγικές περιοχές της Μεσογείου (Mazomenos et. Al. 2002). Σε χρονιές με ευνοϊκές καιρικές συνθήκες για την ανάπτυξη και εξέλιξη του εντόμου, η ζημιά μπορεί να ξεπεράσει και το 50% της συνολικής ελαιοπαραγωγής.

Με την έννοια ποιοτική, αναφερόμαστε στην καταστροφή που προκαλείται από την υποβάθμιση της ποιότητας του ελαιολάδου, το οποίο είναι υψηλής περιεκτικότητας σε οξέα ( 7-8 βαθμοί μέχρι 15-20 σε σοβαρές επιπτώσεις), ως εκ τούτο καθίσταται ακατάλληλο για βρώση και εμπορία. Κατά το Φθινόπωρο και νωρίς το Χειμώνα προσβεβλημένος ελαιόκαρπος με στάδιο ‘εξόδου’ δάκου παρουσιάζει καρπόπτωση από το ελαιόδενδρο σε ρυθμό 2,5 και 3,3 φορές μεγαλύτερο από τους καρπούς που περιέχουν απλώς προνύμφη δάκου στις ποικιλίες ελιάς Κορωνέικη και Τσουνάτη αντίστοιχα. Η κατανάλωση σάρκας ελαιόκαρπου είναι μικρή ανά προνύμφη δάκου όμως η υποβάθμιση της ποιότητα , θεωρούμενη μόνο σαν αύξηση οξύτητας του λαδιού, είναι ανάλογη του αριθμού ‘εξόδων’ δάκου και πολλαπλασιάζεται ανάλογα με τις ημέρες αποθήκευσης του ελαιοκάρπου πριν από τη διαδικασία λήψης του ελαιολάδου στο ελαιουργείο (Στυλιανός Ε. Μιχελάκης). Το ελαιόλαδο που παράγεται από εκθλιψη ελιών με μεγάλη προσβολή, λόγω των μεγάλων αλοιώσεων που έχουν δημιουργηθεί στη σάρκα του καρπού έχει αυξημένη οξύτητα και σαφή υποβάθμιση των οργανοληπτικών του χαρακτηριστικών-τάγγισμα σε μεγάλο βαθμό(Ζιώγας, 1996).

Η ποσοτικήκαι ποιοτική υποβάθμιση του ελαιολάδου αναφέρεται στις άμεσες ζημιές που προκαλεί ο δάκος. Έμμεσα, η οπή ωοτοκίας του δάκου, το νύγμα, βοηθά την εγκατάσταση μυκήτων (Glomerella cirgulata, Camarospium dalmaticum ), οι οποίοι με την σειρά τους προκαλούν ασθένειες (ξεροβούλα, σαπιοβούλα, γλοιoσπόριο) με συνέπεια την υδρόλυση και αύξηση της οξύτητας του λαδιού.

Κλείνοντας, εξαιτίας, ακριβώς της ιδιαίτερης δυσκολίας ως προ την αντιμετώπισή του και του μεγάλου μεγέθους των ζημιών που προκαλούνται από αυτό, καταβάλλονται πολυετείς και επίπονες προσπάθειες για την ανακάλυψη νέων βελτιωμένων μεθόδων για την καταπολέμηση του ( Tsolakis et. al. 2011).

Προστατέψτε την ελαιοπαραγωγή σας.

Με τη σύγχρονη μέθοδο της μαζικής παγίδευσης. Αντιμετωπίστε το δάκο έγκαιρα με τις πράσινες παγίδες τύπου Δακο-Φάκα, υδρολυώμενης πρωτεϊνης που προστατεύουν τον ελαιόκαρπο καθημερινά από την ανάρτηση μέχρι και τη συγκομιδή του.

Mπελενιώτη Μαρία

Γεωπόνος

Msc Χημείας

Χωρίς σχόλια
Σχόλια σε: Οικονομική σημασία του Δάκου

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Πληρωμές

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

NewsLetter

Με την εγγραφή σας αποδέχεστε το Πολιτική Απορρήτου μας.

bokoslab - agropublic

Πρόσφατα Σχόλια

Άρθρα – Απόψεις

Ειδήσεις, powered by iNews

Συνδεθείτε τώρα!

Εγγραφείτε τώρα!